آرشا مامانی

سقف ها خیلی نفهمن ! سقف ها رو واسه این نساختن که شب ها زل بزنیم به سایه های سیاهی که روشون دراز کشیدن. سقف ها رو واسه این نساختن که یه روز آوار بشن رو سر آدمایی که نتونستن از زلزله فرار کنن. سقف ها ساخته شدن که به آدما امنیت بدن. نه اینکه از ترسِ آوار شدن ازشون فاصله بگیریم و تو چادر خوابیدن ترجیحمون بشه. نه اینکه خاطراتِ یه عمر زندگی رو دفن کنن تو خودشون و نزارن حتی اونارو بکِشیم‌ بیرون !! نه اینکه بولدوزرها بیفتن به جونِ ... چرا نمیفهمن که اونا واسه این چیزا خلق نشدن.هان ؟! چرا نمیفهمن،درستش اینه که شب بخوابیم و صبح سالم از خونمون بزنیم بیرون. سقف ها خیلی نفهمن.خیلی ......

دخترک تنها نیست در مواقع بیکاری مشغول قتل عام ایام است ......

چرا زنان سن خود را کمتر از سن شناسنامه ای خود می دانند؟ چون روزهایی را که منتظر تولد کودکش بوده فقط با دلواپسی انتظار کشیده و زندگی نکرده. چون شبهایی که فرزندش مریض بوده در کنار بستر او نشسته و گریسته و زندگی نکرده. چون زمانی که فرزندش بیرون از خانه بوده تا لحظه ورودش، فقط به در چشم دوخته و زندگی نکرده. چون بارها بخاطر راحتی سایر اعضای خانواده، خواسته ها و نیازهای خود را نادیده گرفته و زندگی نکرده. او همه اینها را از زندگی کم کرده و سپس سن خود را حساب میکند. حق با اوست و منصفانه نیست زمانی را که برای دیگران زندگی کرده به حساب او بگذاریم... دلنوشته های مادرانه...

  باز با تاخیر ولی اومدم. اینم از یه جمعه بنفشه ی که تو فرهنگسرا اشراق بود..               البته بگم مثل همیشه اقا بودی فدات بشم عشق کوچولوی من.                     ...

امروز رفتیم خونه خاله من شیرین مهمونی .اول مهمونی خدا را شکر خوب بود. اما امان از وقتی که سر بازی با هم دعواتون بشه اخماتون منو کشته ...

پسرم امروز ، سالروز میلاد توست و من هنوز همچون تمام سالهای گذشته در حیرتم از داشتنت .در کنار تمام داشته هایم ، تنها تو ، دلیل کافی خوشبختی ام هستی .  شیرین من ! نمی دانم به چه زبان ، بابت تمام آنچه که با شکفتنت ارزانی ام کرده ای سپاسگزار باشم . چشمها، گوشها ، زبان و قلبی را که پیش از تو داشته ام ، نه به یاد می اورم و نه می خواهم . با تو دوباره زاده شدم . تو به آن قالب گذشته من ، روح بخشیدی . همین روحی که دیگران به خاطرش مرا " مادر " خطاب می کنند . نقطه ی پایان تمام نا امیدی ها و خستگی های من ...

 امشب شب تولد توست ! شبي كه ستاره ايي به آسمان زندگيم افزوده مي شود ، ستاره ايي كه مي تواند همانند نقطه عطفي در زندگيم بدرخشد و نوراني تراز تمامي ستارگان شود . امشب شب تولد توست كاش ميتوانستم آسمان شهر را به افتخارت ستاره باران كنم ، كاش مي توانستم ماه را ميهمان امشبت كنم ، كاش مي توانستم بر سر راهت دريايي از گل نشانم و هوايت را پر از بوي عشق كنم ! كاش ميشد دستانت را بگيرم و با هم به سوي زيبايها پرواز كنيم . كاش ميشد امشب ، فقط امشب در كنارم بودي و در كنارت بودم تا هر چه خوبي است نثارت كنم ، هر چه عشق است به پايت بريزم ، هر چه غم است از زندگيت پاك كنم و هر چه زشتي است از روزگارت محو امشب تولد توست...